In de Volkskrant van 17 september 2026 staat een artikel van een Intensivist die stelt dat de donorwet mislukt is.
Voor de volledigheid hier de link naar het artikel (voor abonnees)
Wat mij raakt in dit artikel, is het moment waarop naasten moeten spreken over een wens die ze misschien nooit samen hebben besproken. Hoe weet je dan wat de ander had gewild?
Bij orgaandonatie kun je verschillend denken en ook twijfelen. En het kan heel onverwacht komen. Juist daarom lijkt het me waardevol om erover te praten terwijl er nog tijd is. Niet om elkaar te overtuigen, maar om te horen wat voor de ander belangrijk is.
Weet jij wat je naasten willen? En weten zij wat jij zou willen?
